Αυτό είναι το αστέρι που περιμένουμε
να σημάνει την Παραμονή των Χριστουγέννων. Το βλέπεις;
Και εκεί,
κάτω, η ομίχλη. Κοίτα.
Δεν είναι ομίχλη.
Στην πραγματικότητα είναι εκατομμύρια μικρά αστέρια.
Δείξε μου.
Να το πρώτο φύλλο.
Είναι άνοιξη και όλα τα δέντρα έχουν φύλλα.
Κοίτα.
Εδώ στην πιο απαλή πλευρά υπάρχουν μικρά αγγεία και ένα πολύ απαλό χνούδι...
Η διπλή ζωή της Βερόνικα
Τραγουδάς όμορφα.
Ευχαριστώ.
Πρέπει να αλλάξεις.
Έλα.
Δείξε μου.
Ντρέπομαι για αυτό.
Πώς έγινε;
Η φιλενάδα του πατέρα μου χτύπησε την πόρτα του αυτοκινήτου πάνω του
ακριβώς μετά τις εξετάσεις του λυκείου.
Μόλις είχα περάσει τις εξετάσεις του πιάνου
εκείνη τη μέρα.
Λιποθύμησα.
Μπαμπά...
Τι ακούς;
Tα ίδια όπως πάντα.
Ξύπνησα.
Πες στον ’ντεκ ότι πρέπει να φύγω. Θα στενοχωρηθεί.
Κι εσύ?
Λυπάμαι που η θεία δεν είναι καλά.
Αλλά χαίρομαι που τηλεφώνησε.
Θέλεις να πας εκεί;
Ναι.
Μου αρέσει η Κρακοβία.
Εσύ της ζήτησες να τηλεφωνήσει?
Όχι.
Έχω μια περίεργη αίσθηση.
Αισθάνομαι ότι δεν είμαι μόνη.
Δεν είσαι μόνη, πώς;
Ότι δεν είμαι μόνη στον κόσμο.
Δεν είσαι.
Δεν ξέρω.
Τι πραγματικά θέλω, μπαμπά;
Δεν ξέρω.
Μάλλον αρκετά πράγματα.
Ένα ξανθό αγόρι;
Ναι.
Κοιμήθηκες μαζί του;
Ναι.
Πες μου.
Την τελευταία φορά...
έπιασε νεροποντή.
Ήμασταν σε μια υπόγεια διάβαση.
Ήμουν βρεγμένη μέχρι το κόκαλο.
Και ήθελα να κάνω έρωτα μαζί του ακριβώς σε εκείνη τη διάβαση...
Ποιος είναι;
Ο δικηγόρος.
Έχω να τακτοποήσω κάτι δουλειές.
Τι δουλειές;
Νομικά ζητήματα.
Χθες ξαφνιάστηκες που με βρήκες ζωντανή.
Όλοι στην οικογένειά μας πέθαναν, ενώ ήταν υγιείς.
Η μητέρα μου, και η δική σου επίσης.
Πρόκειται για τη διαθήκη μου.
Θεία!
Βερόνικα σήκω. Ο δικηγόρος είναι εδώ.
Βερόνικα;
Ναι...
Η Βερόνικα είμαι.
Θεέ μου! Είσαι εδώ?
Εδώ είμαι.
Εδώ, στην Κρακοβία;
Ακριβώς εδώ.
Εδώ και μα βδομάδα.
Αλήθεια! Θα έρθεις να με δεις;
Φυσικά.
Σήμερα στην πρόβα. Στις δύο η ώρα.
Στην πρόβα;
Καλά. Έτσι πρέπει να ακούγεται.
Αλλή μια φορά παρακαλώ.
Σας ευχαριστώ. Τα λέμε αύριο.
Βάλε περισσότερη ενέργεια στο παίξιμό σου, Μάρθα.
Τραγουδάς καλά.
Ναι.
Με άκουσες;
Ήταν όμορφο.
Ευχαριστώ.
Θα ήθελα να σε ακούσω σε οντισιόν. Η φωνή σου είναι...
μια πολύ ασυνήθιστη φωνή.
Πώς αισθάνεσαι;
Πολύ καλά.
Κάθησε.
Δε με πειράζει να είμαι όρθια.
Κάθησε.
Δεν έχεις πραγματική εμπειρία στο τραγούδι.
Έχεις μόνο ένα πτυχίο μουσικής λυκείου...
στο πιάνο, τίποτα λιγότερο!
Η ψήφος μας δεν ήταν ομόφωνη...
αλλά είσαι η νικήτρια
αυτού του διαγωνισμού.
Συγχαρητήρια.
Δείχνεις πανέμορφη, θεία.
Αλήθεια.
Πανέμορφη.
Αν είχες παίξει χαρτιά όλη νύχτα
και είχες πιει βότκα, θα ήσουν το ίδιο όμορφη.
Πώς πήγε;
Πολύ καλά.
Φοβάμαι μάλιστα ότι παραπήγε καλά.
Αναρωτιόμουν αν θα με πρόσεχες.
Με ακολουθείς πολλή ώρα;
Πολλή.
Η θεία μου είπε ότι τηλεφώνησες.
Μίλησα με τον πατέρα μου.
Μου είπε ότι ήσουν καλά.
Είμαι ζωντανός.
Σκέφτηκα να
σου φέρω ένα δώρο.
Έρχονται τα Χριστούγεννα.
Δεν σου τηλεφώνησα γιατί...
Όχι, δεν πήρες.
Βασικά ήρθα εδώ για να σου πω ότι σε αγαπώ.
Μένω στο Χολιντέι Ιν.
Αν θέλεις να μου πεις τίποτα, πάρε με.
Δωμάτιο 287.
’ντεκ!
Πήγαινε με σπίτι.
Θα τηλεφωνήσω.
Θα σου τηλεφωνήσω.
Κυρία!
Θα έρθω να σας βοηθήσω.
Βερόνικα...
Ντύνεσαι;
Ναι.
Είναι νεκρή.
Την τελευταία φορά που είδαμε ο ένας τον άλλο ήταν...
Στην αποφοίτηση.
Αλήθεια;
Ναι.
Τι συμβαίνει;
Είσαι λυπημένη?
Όχι.
Ναι.
Δεν ξέρω γιατί. Είναι σαν να πενθούσα.
Για κάποιον;
Δεν ξέρω.
Θα σου πω κάτι αστείο.
Όχι.
Είσαι εντάξει;
Μπορώ να μείνω λίγο;
Όχι.
Βερονίκ;
Ήρθες τη λάθος ώρα ή τη λάθος μέρα.
Ή κάνω λάθος;
Όχι.
Ήρθα να σας πω
ότι αποφάσισα να παραιτηθώ.
Τι;
Παραιτούμαι.
Γιατί;
Δεν ξέρω.
Αλλά ξέρω ότι πρέπει να παραιτηθώ... τώρα.
Χαραμίζεις το ταλέντο σου.
Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να το κάνει αυτό.
Αξίζεις
να δικαστείς για αυτό.
Ναι. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να το κάνει αυτό.
Βερονίκ...
Δεν θα σε ξαναδώ;
Με συγχωρείτε...
Έχω μάθημα εδώ.
Δεν μου είπε κανείς τίποτα.
Συγγνώμη.
Μυρίζεις τόσο όμορφα.
Είσαι όμορφη.
Λατρεύω τα κύμβαλά σου.
Ευχαριστώ.
Κοιμήθηκες καλά χθες βράδυ;
Αν θέλεις μπορώ να σε βοηθήσω να κουβαλήσεις τα κύμβαλα σπίτι.
Τελειώνουμε νωρίς σήμερα.
Γιατί;
Δεν ξέρεις; Οι μαριονέτες.
Τι;
Μου αρέσει πολύ αυτό το κομμάτι.
Είναί από έναν πολύ ενδιαφέροντα συνθέτη. Ανακαλύφθηκε μόλις πρόσφατα
αν και έζησε στην Ολλανδία πριν από δύο αιώνες.
Έτοιμοι;
Ένα...
δύο...
Ναι.
Ποιος είναι; Απαντήστε παρακαλώ.
Θα το κλείσω.
Όχι.
Τότε κλείστο εσύ.
Κλείσε εσύ πρώτος.
Κοιμόμουν.
Αγόρασα ένα τόρνο. Κοίτα.
27,000 στροφές το λεπτό.
Μπαμπά...
Είμαι ερωτευμένη.
Είμαι πραγματικά ερωτευμένη.
Τον ξέρω;
Όχι...
ούτε κι εγώ.
Δεν καταλαβαίνω.
Μπορείς να μου εξηγήσεις;
Ναι, μόλις το καταλάβω κι εγώ .
Πριν λίγο καιρό, είχα μια περιέργη αίσθηση.
Αισθανόμουν ότι ήμουν μόνη.
Ξαφνικά.
Ενώ τίποτα δεν είχε αλλάξει.
Κάποιος εξαφανίστηκε από τη ζωή σου.
Ναι, αυτό είναι.
Όταν πέθανε η μαμά...
δεν ένιωσες έτσι;
Αλλά κάτι είχε αλλάξει πραγματικά.
Και μετά είχα εσένα. Ήσουν τόσο μικρή.
Έπρεπε να σου κραάω το χέρι.
Ναι...
Μου κρατούσες το χέρι.
Ο δικηγόρος μου ρώτησε πέντε ή έξι από τι φιλενάδες του.
Είμαι σίγουρη οτι είχε ντουζίνες, αλλά ξέρω μόνο μερικές από αυτές.
Φυσικά όλες αρνήθηκαν.
Ούτε εγώ μπορώ να το κάνω, Κατρίν.
Αλήθεια το έχω σκεφτεί... Απλά δεν μπορώ.
Καταλαβαίνω.
Λυπάμαι.
Καταλαβαίνω.
Μπορώ να το κάνω εγώ.
Εσύ;
Γιατί όχι;
Θα έρθεις στο δικαστήριο;
Θα πεις, "Κοιμήθηκα με αυτό τον άντρα
δεκατρείς φορές πέρισυ και φέτος επίσης";
Θα το πω.
Αλλά πρέπει να ξέρω κάτι γι' αυτόν. Δεν τον ξέρω.
Τον είδες μια φορά.
Ναι.
Αλλά πρέπει να ξέρω τι ξέρει μια γυναίκα που έχει κάνει..
Σα στο σπίτι σου.
Έχω παγώσει. Δε θα μείνω.
Χθες
μου είπες ότι...
δεν πρόσεξες εκείνο τον άντρα.
Τον κουκλοπαίχτη;
Ναι.
Εσύ τον πρόσεξες;
Ναι.
Θυμάσαι το όνομά του;
Το όνομά του ήταν στο φορτηγάκι.
Το μικρό του όνομα άρχιζε από ’λφα.
Αντουάν; Αλεξάντερ;
Δεν θυμάμαι.
Και η παράσταση... θυμάσαι την ιστορία;
Μια χορεύτρια...
Μια μπαλαρίνα...
που ζει σε ένα κουτί, θέλει να χορέψει, αλλά σπάει το πόδι της.
Έτσι μεταμορφώνεται σε πεταλούδα.
Ναι ... περίμενε.
Όλη την ώρα ένιωθα ότι ήξερα αυτή την ιστορία.
Αυτό είναι!
Το διαβάζω στη Ναταλί.
Πρέπει να το έκλεψε. Μην κουνηθείς!
Δεν έκλεψε τίποτα. Αυτός το έγραψε .
Αλεξάντερ Φαμπρί.
Υπάρχει επίσης μια ωραία ιστορία για ένα κορδόνι παπουτσιού.
Συγγνώμη που σε έμπλεξα σ' όλο αυτό.
Όλο τι?
Την ιστορία μου
Κάποιος το είπε στον Ζαν-Πιερ.
Τίποτα για μένα;
Ξέρεις τι είναι αυτό;
Δεν έχω ιδέα.
Πρέπει να είναι πακέτο από πούρα "Βικτόρια",
ένα άδειο πακέτο.
Το ήξερες;
Το μάντεψα.
Δεν υπάρχει διεύθυνση επιστροφής.
Είναι από το Παρίσι.
Ευχαριστώ.
Ζαν-Πιερ, τι ...
Γιατί το κάνεις;
Το θέλεις,
πραγματικά;
Πες κάτι.
Πες κάτι τουλάχιστον.
Θεέ μου ...
Είναι τόσο πολύπλοκο.
Τι θα κάνεις;
Παραδίνομαι. Αυτό είναι όλο.
Συγγνώμη.
Μπαμπά...
Είμαι στην μπανιέρα.
Μην ακουμπάς τις καρέκλες!
Δοκίμασε αυτό.
Είναι καλό.
Το άλλο ήταν καλύτερο.
Αυτό είναι από το τέλος του φθινοπώρου, το άλλο από την αρχή.
Δεν ξέρω αν οι άνθρωποι θα χρειαστούν αυτό το άρωμα, αλλά θα δούμε.
Θα δούμε.
Λοιπόν, κατάλαβες επιτέλους;
Υπάρχει ένα γράμμα για σένα.
Ωραίος γραφικός χαρακτήρας.
Εδώ;
Όχι.
Θα μείνεις; Θα ετοιμάσουμε φαγητό...
Όχι, πρέπει να φύγω. Έχω μάθημα μουσικής.
Πρέπει να το ονειρεύτηκα.
Είδα μια ζωγραφιά...
πολύ απλή, σχεδόν απλοϊκή.
Ένας ανηφορικός δρόμος σε ένα χωριό...
με σπίτια και στις δύο πλευρές...
και μια εκκλησία στο φόντο.
Σαγκάλ;
Όχι, όχι Σαγκάλ.
Μια εκκλησία ψηλή, από κόκκινο τούβλο...
Σταματήστε. Νικόλ, παίζεις λάθος.
Ναι, το ξέρω.
Καλά, ας ξαναρχίσουμε.
Νικόλ!
Σταματήστε.
Την προσοχή σας παρακαλώ.
Δεσποινίς Σαντρίν Εκάρ,
ελάτε παρακαλώ στη ρεσεψιόν στη θύρα...
Συγγνώμη, συγγνώμη.
Προσοχή παρακαλώ.
Η αμαξοστοιχία 3316
από Σεμπούργκ
φτάνει στην αποβάθρα 18.
Ποιος είναι εκεί;
Με συγχωρείτε... υπάρχει άλλη καφετέρια σε αυτό το σταθμό;
Εκεί.
Ακούγεται εκεί το μεγάφωνο ανακοινώσεων; Για τις αναχωρήσεις των τρένων;
Δεν ξέρω. Δεν πήγα ποτέ εκεί.
Ευχαριστώ.
Συγγνώμη, συγγνώμη.
Θα θέλατε ένα τσάι;
Ένα καφέ.
Παρακαλώ...
Τσάι με λεμόνι;
Και ένα καφέ.
"Στοπ".
Περιμένατε πολύ;
48 ώρες.
Ίσως περισσότερο.
’ξιζε τον κόπο.
Πρέπει να ζητήσω συγγνώμη.
Γιατί;
Φοβόμουν ότι δεν θα έρθετε.
Φοβόμουν
ότι δεν θα ήσασταν εδώ.
Έπρεπε να είμαι εδώ .
Θα περίμενα
άλλες δύο μέρες...
ή τρεις.
Ήθελα να σιγουρευτώ...
Ήθελα να δω αν είναι δυνατό.
Να σιγουρευτείτε για τι;
Αν ήταν δυνατό...
ψυχολογικά.
Αν ήταν τι ψυχολογικά δυνατό;
Μιας και είστε εδώ, πρέπει να ξέρετε ότι γράφω παιδικά βιβλία.
Αλλά τώρα θέλω να γράψω ένα βιβλίο...
ένα πραγματικό βιβλίο.
Σ' αυτό το βιβλίο είναι μια γυναίκα...
μια γυναίκα που ανταποκρίνεται στο κάλεσμα ενός αγνώστου.
Έτσι αναρωτήθηκα αν αυτό είναι δυνατό.
Αν, ψυχολογικά, μια γυναίκα ...
Λοιπόν, αν ήταν δυνατό.
Δε λέτε τίποτα;
Γιατί εμένα;
Γιατί διαλέξατε εμένα;
Γιατί...
Δεν ξέρω.
Ευχαριστώ για τον καφέ.
Περιμένετε, παρακαλώ!
Υπάρχουν καθόλου δωμάτια με θέα προς τα πίσω; Είμαι εξαντλημένη.
Φυσικά. Τι όροφο;
Αρκεί να είναι ήσυχα.
Αριθμός 287. Θέλετε κλήση αφύπνισης;
Όχι, ευχαριστώ
Συγγνώμη.
Συγχώρεσε με σε παρακαλώ.
Για το τι;
Καθώς αποκοιμόμουν είδα ένα φύλλο να πέφτει.
Σ' αγαπώ.
Τι άλλο θέλεις να μάθεις για μένα;
Τα πάντα.
Τι είναι αυτό;
Για όταν σκάνε τα χείλια μου.
Να πάρει! Τα έψαχνα ένα χρόνο!
Βερονίκ...
Ναι;
Τώρα ξέρω γιατί είσαι η μοναδική.
Ναι.
Δεν ήταν το βιβλίο.
Το ήξερα.
- Τι; - Γιατί το έκανες.
Από την πρώτη νύχτα που με πήρες.
Ακόμη και πριν από αυτό.
Το ήξερες;
Τα πάντα.
Αυτό ίσως να μην έχει καμία σχέση μ' αυτό ή να έχει.
Όλη μου τη ζωή αισθανόμουν ότι ήμουν σε δύο μέρη συγχρόνως.
Εδώ και κάπου αλλού.
Είναι δύσκολο να το εξηγήσω.
Αλλά ξέρω...
Πάντα προαισθάνομαι τι πρέπει να κάνω.
Πού είναι αυτό; Δεν είναι στη Γαλλία.
Είναι κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στην Τσεχοσλοβακία, την Ουγγαρία, την Πολωνία.
Αυτό πρέπει να είναι στην Κρακοβία.
Ωραία φωτογραφία αυτή.
Κι εσύ, σ' αυτό το μεγάλο παλτό.
Δεν είμαι εγώ αυτή.
Εσύ είσαι σίγουρα.
Αυτό δεν είναι το παλτό μου.
Εγώ είμαι αυτή;
Φυσικά είσαι εσύ.
Γιατί..
Γιατί δύο;
Γιατί στις παραστάσεις τις χρησιμοποιώ πολύ.
Χαλάνε εύκολα.
Δοκίμασε τη...
Να στο διαβάσω?
Η 23η Νοεμβρίου 1966...
...ήταν η πιο σημαντική ημέρα της ζωής τους.
Εκείνη τη μέρα, στις τρεις η ώρα το πρωί...
...γεννήθηκαν και οι δύο σε δύο διαφορετικές πόλεις...
...σε δύο διαφορετικές ηπείρους.
Και οι δύο είχαν σκούρα μαλλιά και καφεπράσινα μάτια.
Όταν και οι δύο ήταν δύο χρονών και ήδη ήξεραν να περπατάνε...
...μία από αυτές έκαψε το χέρι της στο φούρνο.
Λίγες μέρες μετά...
...η άλλη άπλωσε το χέρι της να αγγίξει το φούρνο...
...αλλά απομακρύνθηκε πάνω στην ώρα.
Κι όμως, δεν μπορούσε να ξέρει ότι θα καιγόταν.
Σου αρέσει;
Νομίζω ότι θα το πω, "Η διπλή ζωή της..."
Δεν αποφάσισα ακόμη τι ονόματα να τους δώσω.